Volgens Emmy Hart, voorzitter van Stichting Rumas, is het belangrijk dat beide ouders aanwezig zijn voor de op voeding van hun kind. Het kan in de meeste gevallen mislopen als het enkelzijdig komt. Enkelzijdige opvoeding kan ervoor zorgen dat het kind geen aandacht en liefde krijgt of geen voorbeeldfiguur heeft van vaderschap of moederschap. Zulke kinderen passen zich in de meeste gevallen aan de digitale wereld aan, die voordelen maar ook nadelen met zich mee kan brengen. De leeftijdscategorie van een kind speelt een belangrijke rol.
De leeftijdscategorieën kunnen we verdelen in 3 belangrijke perioden in het leven van een kind. “De eerste periode noemen we de inprintperiode en dat betreft kinderen tussen de leeftijd van 0 tot 7 jaar. Dit is de belangrijkste periode of fase voor zowel de ouders als de kinderen. Hier gaat het om liefde, aandacht en geduld. De tweede periode is de modelleringsfase en dit betreft kinderen tussen de 7 tot 17 jaar. In deze periode kijken de kinderen uit naar een rolmodel in hun leven, die vaak genoeg de ouder of een persoon is die invloed uitoefent in het leven van de kinderen. Daarna heb je de derde periode die de socialisatieperiode wordt genoemd en ligt in de leeftijdscategorie van 14 tot 21 jaar. In deze periode kunnen kinderen in de meeste gevallen het huis verlaten en zich gaan aansluiten in organisaties, die al dan niet een criminele achtergrond hebben.’
Opvoedingsbijstand
“Het begint vaak genoeg eerst bij de ouders”, zegt Hart. “De relatie tussen man en vrouw, zolang de 3 x R’s bijkomen en relatiegesprekken voorkomen, praten wij over een stabiel fundament. Met de 3 x R’s wordt bedoeld regelmaat, rust en reinheid. Mannen en vrouwen zijn voor elkaar gemaakt, om elkaar te ondersteunen in zaken waarin of waarmee ze bijstand aan elkaar geven. Uit onderzoek blijkt dat relaties vaak genoeg het niet halen doordat partijen niet op één lijn zitten en hierdoor kunnen de kinderen uit die relatie een heel andere ontwikkeling opvatten.” Volgens Emmy Hart gaan kinderen een verkeerd pad op als die geen liefde of aandacht hebben gekregen of een verkeerd beeld hebben overgenomen van het leven. Kinderen gaan in zulke gevallen niet ontwikkelen naar een betere maatschappij toe, maar kiezen dan voor activiteiten die hun achteruit kunnen brengen. Als deze kinderen dan een beetje volwassener geworden zijn, is het heel moeilijk om ze weer op de juiste lijn te brengen. Emmy Hart zegt dat er een gepast systeem opgericht moet worden om zulke ouders en kinderen te begeleiden en dat het ministerie van Sport en Jeugdzaken meerdere activiteiten kan ontplooien in verschillende wijken om kinderen uit de digitale wereld te halen en ze de sportieve weg kan wijzen.