Spreekt Srefidensi meer aan dan andere nationale gedenkdagen?
‘Er is geen Srefidensisfeer. Andere nationale gedenkdagen krijgen meer aandacht. Het lijkt alsof het onafhankelijkheidsfeest de Surinamer minder aanspreekt dan Marrondag, Dag der Inheemsen, de herdenking van de Chinese of andere immigraties. Het is alsof de onafhankelijkheid minder spreekt tot de harten van de mensen’, werd gehoord uit de mond van een veiligheidsambtenaar tewerkgesteld bij De Nationale Assemblee.
Eenheid
Dagblad Suriname schoot gewezen parlementariër Wim Bakker aan om zijn mening te horen op dit stuk. ‘Suriname geeft symbolische waarde aan de eenheid. De onafhankelijkheid wordt niet vertaald in een politiek systeem waarin de eenheid werkelijk tot uiting komt. Er wordt veel aandacht gegeven aan culturele groepen. Maar in de praktijk komen die groepen niet aan bod.’
Suriname niet tot zijn recht gekomen
Bakker: ‘Wij zijn een politiek onafhankelijke entiteit geworden met grotendeels internationaal erkende grenzen. Wij hebben soevereine rechten over een stuk van planeet aarde. Dat is de formele kant van de zaak. De maatschappelijke invulling van de zin en het doel van de politieke entiteit, is echter niet tot zijn recht gekomen. Suriname is bovendien niet tot ontwikkeling gebracht. Het politiek systeem heeft daarin verzuimd. De politiek zou ervoor moeten hebben gezorgd, dat er welzijn, welvaart en veiligheid heerst; dat er een eerlijke verdeling is van de baten en de lasten en van de kansen en de mogelijkheden.’
De potentie is er
Suriname heeft volgens Bakker potentie om als natie te schitteren. Een republiek, een grondgebied met een grondwet. Het land kent talrijke talenten en er zijn legio mogelijkheden om het ver te schoppen. ‘Maar wij zien, dat er een storing is in de interactie van het politiek systeem en de samenleving waardoor er niet voor gezorgd wordt, dat het volk zich gerespecteerd en meegeteld voelt.’
Zondige politiek
Hoe is het zover gekomen? ‘De oorzaak van deze ontkoppeling, het gebrek aan betrokkenheid moet vooral gezocht worden in de politieke partijen. De parlementaire democratie waarop Suriname gestoeld is, is een geërfd systeem. Het is ons bijna opgelegd. Wij konden in de twintigste eeuw niet anders. Wij wilden het ook zelf. Onze politieke elite heeft in samenwerking met de kolonisator bewust gewerkt aan de parlementaire democratie van Suriname. Wij hebben het met ons allen geaccepteerd.
Federale oplossing
Nu blijkt het een systeem te zijn, dat niet echt werkt. Dit, omdat het een veronderstelde eenheid is die er niet was. Wij hebben de fout gemaakt Suriname tot een eenheidstaat te maken. Een meer federale structuur, die de culturele diversiteit in acht neemt, zou beter zijn.
HD