Elke eerste vrijdag van maart staat geboekt als Wereldgebedsdag. Deze dag gaat uit van christenvrouwen, die door gebed en actie, positieve invloed willen uitoefenen op mensen en hun omgeving. De gedenkdag heeft een oecumenische dimensie. De dag is bewust of onbewust rond de aanvang van de periode van het lijden, sterven en opstanding van Jezus Christus bepaald.
Suriname bidt ook
In meer dan 150 landen in de wereld zullen aanstaande vrijdag gebedsdiensten worden gehouden. De Biddag heeft nog geen vaste voet gekregen in Suriname. Er zijn zover bekend geen gebedssamenkomsten aangekondigd, wat volgens een zuster van de Broedergemeente niet wil zeggen dat er helemaal niet wordt meegedaan.
Kracht en zegen
‘Het samen bidden bekoort de Heer het meest. De kracht en zegen van gezamenlijk bidden is onvoorstelbaar groter. Bidden is niet alleen om God te behagen, maar ook om meer gemotiveerd te raken een goed en eerbaar leven te hebben. Dat Suriname nog niet echt stilstaat bij Wereldgebedsdag is geen zonde. Een Christen behoort voortdurend te bidden voor land, volk en de wereld. Dat wordt dan ook gedaan in mijn en andere gemeenten.’
In tijd van nood wendt men zich tot God
Suriname kent meerdere brandhaarden en lijdt aan kwalen die ongeluk brengen binnen de samenleving. Het fenomeen van ‘in tijd van nood wendt de mens zich ook tot God’ is ook de Surinamer eigen. De gebedsbijeenkomsten om de Almachtige om genade te vragen en de ontwikkeling van het land te bevorderen, die vanaf het begin van 2019, op initiatief van meerdere religieuze groeperingen zijn gehouden, kunnen niet op de vingers worden geteld.
De Bijbel hoort erbij
Praeses Desiré Peerwijk van de EBGS heeft erop gewezen dat er gedurende de lijdensperiode, vanaf 6 maart, gedurende 6 weken op de woensdag lijdensoverdenkingen in de vorm van Bijbelstudies zullen worden gehouden in de plaatselijke gemeenten. Vanuit de gemeente werd opgewerkt. ‘Des te beter, want als wij bidden praten wij tot God, maar als wij Zijn woord lezen, is het God die tot ons spreekt.’
HD