“Wij wonen en werken in Suriname. De wil is aanwezig om uit deze situatie te komen, omdat het in ons belang is. Aan de andere kant hebben wij voldoende deskundigheid in het land dat ingezet kan worden om een plan te maken om dit land tot een transformatie te brengen. Vandaar dat de situatie niet uitzichtloos is”, stelt Van Dijk. Dat wij in deze situatie zitten, is omdat wij een aantal dingen gedaan hebben dat wij niet moesten doen. Surinamers hebben een heleboel dingen gedaan, maar het allerbelangrijkste is de volgende stappen die zullen worden ondernomen. In het persbericht van de moederbank is er nergens een concrete stap beschreven voor de aanpak van de koersontwikkeling. Het kwam erop neer dat partijen bij elkaar zijn geweest om te praten en verder weer bij elkaar zullen komen om te praten. “Babbelen is leuk, maar het is ook mijn recht als burger van het land om te vragen wat het concreet plan is. En dan heb ik het over concrete stappen en geen algemene inzichten”, zegt Van Dijk.
Aan de andere kant speelt nog steeds het vraagstuk van een steeds in waarde dalende inkomen van zowel het land als de doorsneeburger. “Gaat het bedrijfsleven zich omturnen tot een export gerichte bedrijfsleven.? Zal de overheid zich omturnen tot facilitator en niet de centraalpunt in de economie? Gaan wij ondernemerschap stimuleren? Gaan wij corruptie inderdaad bestrijden? Wij hebben niet veel tijd meer. Wij waren op SRD 3.35 en de koers is op SRD 8.40. Wij hebben een importeconomie, dus de effecten ervan zullen te merken zijn. De grootste vraag is: wie neemt nu de verantwoordelijkheid? Van Dijk kan wel willen en vinden, maar de leiders moeten zich gaan afvragen wie de verantwoordelijkheid zal nemen. Als je die vraag niet beantwoordt, blijf je stuurloos. Wij zullen blijven babbelen en er gebeurt dan niets.”
“De crisis kwam met een jet, maar vertrekt met een ‘boerkie wagi’. De crisis is binnen een jaar op Surinamers afgekomen. Een koers van 9 weer richting 3 brengen kan volgens Van Dijk niet van de ene op de andere dag gebeuren. Als de regering niet ingrijpt, gaat de koers naar 15. Vandaar dat er weinig tijd is. Het had regeringen 15 jaar gekost om het op te lossen. Wij hadden zoveel kritiek. Maar de oplossing van 15 jaren is in maanden tijd teruggedraaid.”
Kavish Ganesh