Deze frustratie was duidelijk te zien op de twee protestmanifestaties, die door de vakbeweging zijn georganiseerd. Ook de groep ‘We zijn Moe’ krijgt wekelijks meer aanhang voor haar acties. Volgens Leeflang geeft het beleid van de overheid vooralsnog geen zekerheid aan de werknemers in het land, waardoor de demotivatie steeds meer toeneemt. Critici zijn van mening dat de huidige economische situatie door dit huidige type regering opzettelijk wordt gecreëerd om het volk afhankelijk te houden. Dit, om in de toekomst gebruik te kunnen maken van de afhankelijkheid om aan de macht te blijven. Minister Gilmore Hoefdraad van Financiën zei onlangs in klare taal dat zowel hij als de president in geen enkel geval weer in zo een diep dal terecht willen komen. De onderhandelingen die onlangs gevoerd zijn met zowel internationale als nationale organisaties, vergen volgens de minister te veel tijd en energie, die zij niet nog een keer wensen te investeren. De tegenstelling op dat van de critici is dus dat geen enkele regering opzettelijk haar volk in zo een situatie zou wensen te dumpen.
Leeflang aan de andere kant gelooft er niets van en stelt geen geloof te hebben in deze regering. “Wij moeten de zaken eerlijk benaderen. De regering had geld om dingen te doen, om zelfs inkomsten te genereren. Dat geld is opgeraakt. Men is weer gaan lenen en men is constant aan het lenen bij internationale instellingen”, stelt Leeflang, aangevende dat het beleid een omslag vergt indien positieve veranderingen gewenst zijn. Voor wat de communicatie met de vakbeweging betreft, vindt Leeflang de overheid ook een slechte job doen. Leeflang ziet graag meer openheid en eerlijkheid bij het presenteren van zaken. De president heeft al eerder aangegeven dat acties vanuit de vakbeweging in de huidige situatie, niet nodig zijn. Dan nog kwam de vakbeweging twee keren op straat. Dat brengt een grotere spanning tussen de overheid en een deel van de vakbeweging. De vraag is, als de overheid wel (terecht of onterecht) zin heeft om met dit deel van de vakbeweging te praten. “Als de overheid ervoor kiest om met delen van de vakbeweging niet te praten, is dat voor haar rekening. Wat voor ons belangrijk is, is het belang van de werkende klasse”, aldus Leeflang.
Kavish Ganesh